Na zakończenie spotkania poeta odczytał kilka swoich wierszy z nowych tomików "Pragnienie" i "Asymetria".
Adam Zagajewski urodził się we Lwowie w 1945 roku, jest poetą, eseistą, prozaikiem i tłumaczem. Nagrodzony wieloma prestiżowymi nagrodami literackimi (Nagroda Fundacji im. Kościelskich w Genewie; nagroda literacka im. Kurta Tucholsky'ego szwedzkiego PEN Clubu; nagroda Prix de la Liberté, przyznana przez Francuski PEN Club; nagroda literacka im. Zygmunta Hertza, przyznana przez paryską "Kulturę"; nagroda literacka niemieckiej Fundacji Konrada Adenauera za całokształt twórczości; Międzynarodowa Nagroda Literacka Neustad tzw. mały Nobel, Europejska Nagroda Poetycka), tłumaczony na wiele języków, jest doktorem honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach siedemdziesiątych XX wieku był związany z niezależnym ruchem literackim. W 1982 roku wyemigrował do Francji. Po powrocie do Polski zamieszkał w Krakowie. Od kilku lat wykłada na University of Chicago. Związany jest z czasopismem "Zeszyty Literackie".
Wydał m.in.: tomy poetyckie "Komunikat", "List. Oda do wielości", "Jechać do Lwowa", "Petit", "Płótno", "Ziemia ognista", "Pragnienie", "Anteny"; szkice literackie "Świat nie przedstawiony" (współautor: Julian Kornhauser), "Drugi oddech"; powieści "Ciepło, zimno", "Słuch absolutny", "Cienka kreska"; eseje "Solidarność i samotność", "Dwa miasta", "W cudzym pięknie", "Obrona żarliwości", "Lekka przesada".
PEN Club: P.E.N. (angielski skrót słów "poets, essayists, novelists", zarazem "pen" "pióro"), opowiada się za swobodną wymianą twórczości, przeciw antagonizmom narodowym, klasowym, rasowym oraz dyktaturom i cenzurze. Od członków P.E.N. którymi mogą być godni tego pisarze, edytorzy i tłumacze, wymaga się przestrzegania zasad zawartych w deklaracji ideowej Międzynarodowego P.E.N., zwanej Kartą. P.E.N Club powstał w Anglii w 1921 roku.
Polski Oddział PEN Clubu założył w 1925 roku Stefan Żeromski – sprawował także funkcję pierwszego prezesa. Nagroda PEN Clubu im. Jana Parandowskiego została ustanowiona w 1988 roku przez Irenę Parandowską, wdowę po pisarzu, który w latach 1933–1978 był prezesem polskiego PEN Clubu. Pierwszym laureatem tej Nagrody był w 1988 Jerzy Turowicz.