Jan Józef Gosławski (1908-1963) pozostawił po sobie liczne realizacje w zakresie rzeźby pomnikowej i portretowej, medalierstwa, rysunku, karykatury i konserwacji. Ciągłe poszukiwania motywowały go do wypowiadania się w różnych formach i materiałach. Tematem jego prac był najczęściej człowiek. Wczesne prace wykazują wpływy kubizmu, są bliskie koncepcjom artystów z kręgu Polskiej Sztuki Stosowanej. Po wojnie zajmował się medalierstwem, zrealizował pomnik Adama Mickiewicza w Gorzowie Wielkopolskim, pomnik ofiar obozu w Żabikowie pod Poznaniem, pomnik Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli, ołtarz Przemienienia Pańskiego w Masłowie.

Jan Józef Gosławski studiował w pracowni rzeźby prof. Xawerego Dunikowskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Na ostatnim roku studiów przeniósł się do warszawskiej ASP, do pracowni prof. Tadeusza Breyera (dyplom 1935). Był także studentem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie, której dyplom uzyskał w 1937 roku. Po wojnie, do 1956 roku prowadził katedrę medalierstwa i rzeźby w metalu w poznańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych. Przedwczesna śmierć artysty przerwała najciekawszy okres jego twórczości.

Wernisaż wystawy: 17 lipca 2003, godz. 18:00.