"Wystawa Objawienia w drewnie zainauguruje tegoroczny sezon wystawienniczy w Orońsku. Weryha-Wysoczański to jeden z najciekawszych współczesnych artystów tworzących w drewnie. Z przyciętych, odpowiednio wcześniej ukształtowanych fragmentów Wysoczański buduje większe, bardzo różnorodne konstrukcje. W jego rękach drewno zamienia się - w zależności od potrzeb, koncepcji dzieła - albo w tworzywo emanujące siłą, twardością albo urzekające swoją lekkością (...)" (Renata Metzger, Drewniany Świat, "Gazeta Wyborcza - Radom", 20-26/1 2006, fragment artykułu).
"Moja artystyczna koncepcja polega na procesie zgłębienia istoty drewna jako materiału, zrozumienia jego struktury. Interesuje mnie stopień możliwości ingerencji w drewno w takiej mierze, by nie utraciło ono poprzez to niczego ze swej własnej tożsamości." (Jan de Weryha-Wysoczański o swojej pracy artystycznej)

Twórczość Jana de Weryhy-Wysoczańskiego pojawia się po wielu latach nieobecności ponownie w kręgu polskiej kultury sztuk pięknych i inspiruje szereg refleksji o charakterze osobistym, a przede wszystkim artystyczno-estetycznym (...)(Jan St. Wojciechowski, wstęp do katalogu: "Epifanie natury w późno-nowoczesnym świecie").

(...) Weryha używa drewna zgodnie z jego właściwościami. Tnie na szczapy, łuski, plastry. Z setek czy tysięcy elementów buduje kopce, drogi, kręgi. Z plastrów ustawia kolumnę, z gałązek układa trójkąt. Z fragmentów kory układa stożek, usypuje kopiec, buduje nowe drzewo. Tworzy figury, które nie występują w naturze (drewniany kubik), a jednak nie gwałci jej zasad i naturalnego porządku. Chce zrozumieć strukturę drewna; interesuje go stopień możliwości ingerencji w drewno w takiej mierze, by nie utraciło ono poprzez to niczego ze swej tożsamości. To chyba jedyna czysta abstrakcja geometryczna, o której nie można powiedzieć, że jest zimna. Minimalizm z duszą (...)." (Monika Branicka, "Dusza drewna", "Art & Business" 7-8/2005, fragment artykułu).


Jan de Weryha-Wysoczański (ur. w Gdańsku w 1950) w latach 1971-1976 studiował w PWSSP w Gdańsku w pracowni prof. Alfreda Wiśniewskiego i prof. Adama Smolany. Od 1981 mieszka i pracuje w Hamburgu. Na zlecenie Bund der Polen In Deutschland e.V. zaprojektował i zrealizował pomnik dla Muzeum - Miejsca Pamięci byłego obozu koncentracyjnego w Neuengamme koło Hamburga (1999) ku czci Polaków deportowanych tam po upadku Powstania Warszawskiego w 1944 roku.

Prace artysty znajdują się w zbiorach: Muzeum Rzeźby Współczesnej w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Muzeum Narodowym w Szczecinie, Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, Zbiorach watykańskich (Watykan), Miasto Kevelaer (Niemcy), Gimnazium Eckhorst (Bargteheide / Niemcy), Galeria Szyb Wilson (Katowice), Galeria Art Forum (Antwerpia / Belgia), Galeria im FeuerWerk (Fügen-Zillertal / Austria) oraz w wielu zbiorach prywatnych.

Kuratorzy wystawy: Jan Stanisław Wojciechowski, Leszek Golec. Koordynator ze strony CRP: Jarosław Pajek. Wystawie towarzyszy katalog.