"Miłość jest najważniejszą sprawą żywota.
Ze stosunku bez miłosnego w strefie duchowej
nie urodzi się nic żywego ani pięknego.
Trzeźwy rozum i ścisłość obliczenia nie wystarczą tam,
gdzie trzeba patrzeć, czuć i trudzić się sercem"
(Jan Bułhak)
W Starej Galerii ZPAF zostaną zaprezentowane prace pochodzące ze zbiorów litewskich, niepokazywane dotąd w Polsce. Wystawa inauguruje obchody 60-lecia Związku Polskich Artystów Fotografików, którego Jan Bułhak był członkiem, z numerem legitymacji 1.

Jan Bułhak urodził się 6 października 1876 roku w Ostaszynie pod Nowogródkiem. Był najwybitniejszym polskim piktoralistą i twórcą polskiej fotografii artystycznej. Fotografią zainteresował się stosunkowo późno, bo około roku 1905. Jego pierwszym narzędziem pracy był aparat, który żona Anna dostała w prezencie. Zachęcony przez Ferdynanda Ruszczyca założył w Wilnie własną pracownię fotograficzną.

Później wyjechał do Drezna, gdzie w pracowni Hugo Erfurta doskonalił swój warsztat fotograficzny. Dwuletni pobyt w ówczesnym centrum przemysłu fotograficznego zaowocował ugruntowaniem wiedzy technicznej, mistrzostwem warsztatowym oraz znajomością kierunków estetycznych sztuki fotograficznej tamtych czasów. Wtedy to za swych patronów artystycznych przyjął przedstawicieli środowiska paryskiego: Konstantego Puyo, Roberta de la Sizeranne i Leonarda Missone. Pierwszym i najdłużej podejmowanym tematem jego fotografii stało się Wilno. Równolegle ztwórczością fotograficzną prowadził od 1919 roku wykłady z fotografii na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie, gdzie w 1939 roku uzyskał docenturę. Ostatnią pracą wykonaną na Kresach przez Jana Bułhaka był zespół zdjęć Wilna z pierwszych dni po wkroczeniu do miasta Armii Czerwonej, 13 lipca 1944 roku. Zbiór powstał na zamówienie sowieckiej Wojennej Komendantury miasta Wilna. Bułhak wykonał fotografie w stosunkowo krótkim okresie - od lipca do sierpnia 1944. W pracy pomagał artyście syn Janusz, również fotografik. Prace podpisane są imionami obu artystów, jednak artystyczne walory zdjęć i ich techniczne cechy wskazują jednoznacznie na Jana jako autora tych fotografii.


Ze spalonego Wilna Bułhak przeniósł się w 1945 roku do Warszawy. Po wojnie uznany już i uhonorowany artysta odbywał w latach 1945-1950 liczne wędrówki po całym kraju, dokumentując polski powojenny krajobraz.

Jan Bułhak zmarł 4 lutego 1951 roku w Giżycku podczas ostatniej swojej wyprawy po kraju z aparatem fotograficznym. Artysta opublikował wiele tekstów na tematy fotograficzne, pisał także sporo o teorii sztuki fotograficznej. Swoje poglądy przedstawił w książkach: "Estetyka światła" (1936), "Bromografika" (1933), "Fotografia ojczysta" (1951). Fotografie publikował zarówno w albumach z oryginalnymi pozytywami, jak i w formie ilustracji drukowanych oraz pocztówek.

Wernisaż wystawy: 15 lutego 2006, godz. 18.00.

"Stara Galeria" ZPAF
Pl. Zamkowy 8, 00-277 Warszawa
tel/fax. (+48 22) 831 03 86, 635 47 83
www.zpaf.pl


Oceń:
(78 głosów)
Cricoteka (Muzeum Tadeusza Kantora ), Kraków, fot. Wojciech Krynski / Forum

Redakcja tygodnia "Polityka" już po raz czwarty przyznała swoje nagrody architektoniczne. Najlepszym budynkiem 2014 roku jury uznało krakowskie Muzeum i...

Polka zwyciężyła w fotograficznym konkursie Leica Oskar Barnack Newcomer Award. Spośród kilkudziesięciu projektów z całego świata wybrano jej serię portretów...

Widowiskiem "Magia folkloru" zespół State Puppet Theatre Stara Zagora z Bułgarii wywalczył Grand Prix 28. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Walizka w...

Żaden polski reżyser nie znalazł w światowym kinie tylu uczniów i naśladowców co Krzysztof Kieślowski. Żaden też nie doczekał się tak wielu hołdów wywołujących...

Przestrzeń 13. edycji Przeglądu Sztuki SURVIVAL, fot. materiały promocyjne organizatorów

Czescy i polscy artyści poszukują (zabronionej) fizyczności dźwięku.

  •  
  • 1 z 873

Galeria Sztuki

Józef Hen, fot. Piotr Bławicki / East News

"Mój przyjaciel król" - książka, w której Józef Hen próbuje oddać sprawiedliwość ostatniemu królowi Polski, została przełożona na języki państw – spadkobierców...

Tego lata Michał Zadara przywracać będzie współczesnej kulturze romantyzm. Na deskach Teatru Powszechnego w Warszawie wyreżyseruje aż dwa dramaty Juliusza...

Jarosław Iwaszkiewicz z psem Tropkiem, 1963, Stawisko - fot. z archiwum Muzeum w Stawisku / Fotonova / East News

"Człowiek nie pies i czytać musi" to hasło trzeciego Dużego Festiwalu Czytania w Warszawie. Odbędzie się on 12–14 czerwca na terenie dawnej fabryki serów...

Prapremiera opery kameralnej "Olga Bo" odbędzie się 10 czerwca 2015 r. w Operze Krakowskiej. To część projektu Fundacji "Perspektywy", który upamiętnia 150....

  •  
  • 1 z 737

Czy strój może być deklaracją polityczną? Czy można być modnym w czasach, gdy na półkach w sklepach dostępne są jedynie ubrania robocze? Czy wyglądem można...

Sztuka symboliczna, dążąca do uchwycenia istoty ludzkiego bytu istniała od zarania dziejów. Pełniła funkcje magiczne, rytualne i sakralne, służyła okiełznaniu...

Szymborska jest laureatką wielu nagród, ale dopiero Nagroda Nobla, mimo jej usiłowań, by wszystko zostało po staremu, musiała choć trochę zmienić jej życie....

Choć dla wielu pozostaje tylko jedną z odmian baletu przeznaczoną dla wtajemniczonych, polscy twórcy tańca współczesnego od lat walczą o należne im w historii...

Wiesław Myśliwski Warszawskim Twórcą 2014. Pozostali laureaci w czterech kategoriach tegorocznej Nagrody Literackiej m.st. Warszawy to Ignacy Karpowicz,...

  •  
  • 1 z 873