Diapason d'Or dla płyty z koncertami Bacewicz

Prestiżowa nagroda Diapason d'Or francuskiego magazynu muzycznego "Diapason" przyznana została w marcu 2010 roku płycie z koncertami skrzypcowymi nr 1, 3 i 7 Grażyny Bacewicz w wykonaniu Joanny Kurkowicz oraz Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Łukasza Borowicza. Nagrania dokonano w Studiu S1 im. Witolda Lutosławskiego dla wytwórni Chandos w kooperacji z Polskim Radiem. Wyróżnienie w kategorii Nouveautés otrzymało w sumie siedem znakomitych wydawnictw.

Publikacja ukazała się w 2009 roku z okazji przypadającej wówczas setnej rocznicy urodzin Grażyny Bacewicz, jednej z najznakomitszych kompozytorek muzyki XX wieku.
"Pomysł, aby nagrać płytę z koncertami zrodził się we mnie w chwili, gdy uświadomiłam sobie po prostu, że te fantastyczne utwory należą do arcydzieł literatury skrzypcowej - mówi Joanna Kurkowicz, wykonawczyni utworów na płycie. - Napisane przez skrzypaczkę, która znała wyzwania techniczne instrumentu, są naprawdę trudne. Jednocześnie wydają się naturalne i wprowadzają pomysły muzyczne w absolutnej przejrzystości. Wybory kompozytorki co do brzmienia, artykulacji, temp, nawet palcowania w tekście muzycznym wskazują na głębokie rozumienie instrumentu, co jeszcze bardziej pociąga mnie w tej muzyce" - dodaje skrzypaczka.
Dorota Szwarcman w recenzji nagrodzonej płyty w tygodniku "Polityka" tak pisała o Joannie Kurkowicz:
"Coraz częściej poznajemy polskich muzyków, gdy odniosą najpierw sukces za granicą. Joanna Kurkowicz pochodzi z Lublina, ukończyła Akademię Muzyczną w Poznaniu i od 1992 roku mieszka w Stanach Zjednoczonych. Nagrana w Polskim Radiu płyta z jej wykonaniem trzech koncertów Grażyny Bacewicz (...) ukazała się ostatnio nakładem brytyjskiej wytwórni Chandos, ma więc łatwiejsze wejście na rynki światowe, dzięki czemu więcej osób pozna te świetne utwory, mimo różnic stylistycznych (atonalny 'Koncert nr 7' z 1965 roku obok nawiązującego do Szymanowskiego i muzyki góralskiej 'Koncertu nr 2' z 1948 roku), zdradzających to samo niezwykle sprawne pióro kompozytorskie. Skrzypaczka interpretuje tę muzykę z zadziornością, ale i śpiewnością w częściach powolnych, zachwycając pięknym dźwiękiem (skrzypce Guarneriego!). Orkiestra współpracuje z nią godnie. Ta płyta to dobry towar eksportowy."
Źródło: www.polmic.pl, www.polityka.pl

Facebook Twitter Reddit Share
envelope culture

Podobał Ci się nasz artykuł? English newsletter here

Zapisz się na newsletter

  • 0 subscribers
  • Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. nr 101, poz.926)wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Instytut Adama Mickiewicza (IAM) z siedzibą w Warszawie (00-560), przy ul. Mokotowskiej 25. Podanie danych jest dobrowolne. Użytkownikom przysługuje prawo dostępu do swoich danych i ich poprawiania.
  • Email Marketingby GetResponse
Zobacz także:
Występ Poli Nireńskiej w Waszyngtonie, 1951, fot. z archiwum Bourgeon
16mar'16

"Lament", jedna z czterech części "Tetralogii Holocaustu", choreografii, którą Pola Nireńska pożegnała się z tańcem, po ponad dwóch dekadach wraca na waszyngtońską scenę. Czytaj więcej »

KWK Promes, dom w Katowicach, fot. materiały prasowe

Do 29 lutego 2016 roku można głosować w Plebiscycie Polska Architektura XXL organizowanym przez Grupę Sztuka Architektury. Czytaj więcej »

Katarzyna Kobro, ok. 1930-1931, fot. dzięki uprzejmości Muzeum Sztuki w Łodzi

Inspirowaną twórczością Katarzyny Kobro wystawę czterech artystek z Polski i Niemiec można oglądać w toruńskim Centrum Sztuki Współczesnej do 3 kwietnia 2016 r. Czytaj więcej »