Content anchor

"Desconocidos" inspirowani Szymanowskim i Perkowskim

Kiedy: 
3sie'12
4sie'12

Po premierze "Hagith" w argentyńskim Teatro Colon, Michał Znaniecki realizuje spektakl "Desconocidos - Nierozpoznawalni. Szymanowski i Perkowski" w historycznej willi Victorii Ocampo w Buenos Aires.

"Desconocidos" według scenariusz i w reżyserii Michała Znanieckiego, to kameralna opowieść, opierająca się na tekście "Efebosa" Karola Szymanowskiego fragmentach libretta "Króla Rogera" oraz pieśniach Karola Szymanowskiego i Piotra Perkowskiego.

Bohaterką opowieści jest młoda komunistka, którą władze wysłały do domu Szymanowskiego, aby zniszczyła dzienniki i niewygodne utwory kompozytora, jak "Efebos". Zmuszona do spalenia rękopisów postanawia nauczyć sie ich na pamięć i w ten sposób walczyć o ich przetrwanie. Śpiewając intymne pieśni Perkowskiego, zaczyna opowiadać własne traumy, a przy okazji wywołuje serię wspomnień z okupacji warszawy i obozów zagłady, gdzie jej towarzysze broni ginęli . Doprowadza ją to do zmiany poglądów. Wykrada z domu Szymanowskiego nieocenzurowane materiały. Ginie próbując wynieść je z willi.

Spektakl jest realizowany w ramach festiwalu "7 Noches" i towarzyszą mu warsztaty na temat życia i twórczości Karola Szymanowskiego.

Premierowe spektakle pokazane będą 3, 4 sierpnia 2012 o godz. 20:30  w historycznej willi Victorii Ocampo w Buenos Aires.

  • Scenariusz i reżyseria - Michał Znaniecki. Występują: Ewa Biegas - sopran, Grzegorz Biegas - fortepian. Aktorzy: Magda Sowińska, Zofia Dowjat, Carlos del Rio, Pablo Rafael Perez, Ezequiel Salman, Renzo Longobucco, Federico Moore, Teresa Floriach Devant. Tancerze: Diego Gomez, Ezequiel Barrios, Ignacio Saraceni, Leonardo Obdurio Arellzino, Gaston Martin Barroso, Leonardo Gatto, Federico Diaz.

Źródło: materiały prasowe, oprac: LS
 

Facebook Twitter Reddit Share

Podobał Ci się nasz artykuł? English newsletter here

Zapisz się na newsletter

  • 0 subscribers
  • Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. nr 101, poz.926)wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Instytut Adama Mickiewicza (IAM) z siedzibą w Warszawie (00-560), przy ul. Mokotowskiej 25. Podanie danych jest dobrowolne. Użytkownikom przysługuje prawo dostępu do swoich danych i ich poprawiania.

  • Email Marketingby GetResponse
Zobacz także:
Budynek Liberty Corner na ul. Mysiej 2, na miejscu rozebranego budynku cenzury - Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk, fot. Wojciech Kryński/FORUM

"Prawo o cenzurze nie jest prawem, tylko środkiem policyjnym. I jest to zły środek policyjny, bo nie osiąga tego, co zamierzono, a osiąga to, czego nie zamierzono" [Karol Marks, 1842]. Wiek później nasze władze, z marksistowskim podglebiem, miały urząd, który równie "nieprawomyślnego" stwierdzenia nie dopuściłby do druku. Czytaj dalej about: Cenzura a kultura

Wojciech Nowicki, "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990", okładka

Album "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990" to efekt karkołomnej próby syntezy dwunastu lat pracy pierwszej damy polskiej fotografii dokumentalnej w jednym woluminie. Wojciech Nowicki, który podjął się tego zadania z ponad 20 tys. negatywów wybrał dwieście kadrów, ułożył je w określonym porządku i opatrzył wstępem. Czytaj dalej about: Wojciech Nowicki, "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990"

Nikogo chyba nie trzeba przekonywać, że obowiązująca w PRL cenzura była zaprzeczeniem przyrodzonej każdemu obywatelowi swobody wypowiedzi. W pierwszej linii walki z tą instytucją byli, oczywiście, ludzie kultury. Literaci, filmowcy, artyści teatru, plastycy podejmowali z nią swoistą grę. Czytaj dalej about: Gra twórców z cenzurą

"Wodiczko. Socjoestetyka" okładka, wyd. Krytyka Polityczna

"Wodiczko. Socjoestetyka" czyli wywiad - rzeka przeprowadzona przez Adama Ostolskiego jest dla Wodiczki okazją do opowiedzenia cudzych historii. Artysta używa tego medium, by "wświetlić" w nie historie emigrantów, ofiar wojen, wykluczonych, kobiet, wreszcie własne losy. Czytaj dalej about: Krzysztof Wodiczko, Adam Ostolski, "Wodiczko. Socjoestetyka"