Maria Seweryn, Warszawa, 2011, fot. forumgwiazd.com.pl
Maria Seweryn, Warszawa, 2011, fot. forumgwiazd.com.pl 

Aktorka teatralna i filmowa. Urodziła się 25 marca 1975 roku w Warszawie. W 1998 roku ukończyła Wydział Aktorski Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.


Jest córką aktorów Krystyny Jandy i Andrzeja Seweryna. Wraz z mamą pracuje w Fundacji Krystyny Jandy na Rzecz Kultury; pełni tam obowiązki członka zarządu. Gra w prowadzonych przez Fundację stołecznych teatrach: Polonii i Och-Teatrze.

"Teatr stał się sensem mojego życia. Do tego stopnia, że niespecjalnie lubię nawet stąd wychodzić." ("Przegląd", 8 grudnia 2010) - mówiła aktorka o Och-Teatrze, w kierowanie którym jest mocno zaangażowana.

W planie filmowym debiutowała jako czterolatka w "Dyrygencie" Andrzeja Wajdy (1979). Dorosły debiut na dużym ekranie przyniósł jej Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. W 1993 roku zagrała nastolatkę Julię, która wdaje się w romans z dojrzałym aktorem (w tej roli Daniel Olbrychski) w filmie Radosława Piwowarskiego "Kolejność uczuć". Później wystąpiła w drugoplanowej roli panny Marty w Wajdowskim "Wielkim tygodniu" na motywach prozy Jerzego Andrzejewskiego (1995). Główną postać - młodą dziewczynę Alicję, rozdartą między naturalną a przybraną matką, stworzyła w obrazie Roberta Glińskiego "Matka swojej matki" (1996). Już po ukończeniu szkoły aktorskiej grała w telewizyjnej komedii "Pół serio" Tomasza Koneckiego według scenariusza Andrzeja Saramonowicza (2000), filmie Agnieszki Holland "Julia wraca do domu" (2002), a także w opowiadającym o drużynie piłki nożnej założonej przez bezdomnych - "Boisku bezdomnych" Kasi Adamik (2008) oraz w szpiegowskiej, z polską historią najnowszą w tle, "Zwerbowanej miłości" Tadeusza Króla (2009). Wcieliła się w postać naczelniczki Zimmerman w anglojęzycznym obrazie o Eugenii Ginzburg "Within the Whirlwind" Marleen Gorris (2008). Powróciła też do współpracy z Tomaszem Koneckim w jego fabularnej komedii "Idealny chłopak dla mojej dziewczyny" (2009) i wzięła udział w jednej z odsłon cyklu filmowego "Dekalog 89+", zagrała w inspirowanym ósmym przykazaniem "Ogrodzeniu" Tomasza Matuszczaka (2009).

Na scenie teatralnej debiutowała repertuarze klasycznym, w 1998 roku wcieliła się w postać Arycji w "Fedrze" Jeana Racine'a w reżyserii Laco Adamika na deskach warszawskiego Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera. W "Hamlecie" Williama Szekspira, inscenizacji Krzysztofa Warlikowskiego, zagrała Rosencrantza (1999, Teatr Rozmaitości w Warszawie). Jednocześnie występowała we współczesnych sztukach podejmujących tematy związane z zagubieniem młodych ludzi w otaczającej ich rzeczywistości. Stworzyła role w skandalizującym przedstawieniu w reżyserii Pawła Łysaka "Shopping & Fucking" Marka Ravenhilla, autora należącego do nurtu tak zwanego nowego brutalizmu (1999, Towarzystwo Teatralne, Warszawa) i "Polaroidach" tego samego twórcy przygotowanych przez Annę Augustynowicz na szczecińskiej scenie Teatru Współczesnego (2002). W warszawskim Towarzystwie Teatralnym pod kierunkiem Łysaka zagrała jeszcze Olgę w kompromitującym mieszczański świat "Ogniu w głowie" Mariusa von Mayenburga (1999). Jednocześnie sprawdziła się w realistycznej sztuce o relacjach uznanej pisarki i jej studentki w "Opowiadaniach zebranych" Donalda Marguliesa w reżyserii i z udziałem Krystyny Jandy (2001, Teatr Komedia w Warszawie). Zagrała w ostrym, społecznie zaangażowanym widowisku według tekstu i w reżyserii Macieja Kowalewskiego "Miss HIV", zainspirowanym prawdziwym zdarzeniem - organizacją wyborów na najpiękniejszą dziewczynę z wirusem HIV (2005, MM Przebudzenie - Kompania Teatralna Warszawa).

"Silną stroną przedstawienia jest też aktorstwo - pisała Dorota Wyżyńska. - Wszystkie postaci są wyraziste, mocne, dotkliwe. Ale jedna jest szczególna. Maria Seweryn wodzi widza za nos. (…) W 'Miss HIV' niebezpiecznie odsłania się przed nami po to, by za chwilę zaskoczyć i przerazić. Jej Irina to kobieta, która zdolna jest do wszystkiego." ("Foyer" 15/2005).

Aktorka wzięła także udział w kolejnej offowej, autorskiej inscenizacji Kowalewskiego "Bombie", dramacie o polskich frustracjach (2006, Centrum Artystyczne M25 w Warszawie).

Maria Seweryn ma na swoim koncie także udział w widowiskach Teatru Telewizji, gdzie stworzyła między innymi portret tytułowej bohaterki w "Przypadku Klary" Dei Loher w reżyserii Magdaleny Łazarkiewicz (2003) oraz Niny w "Martwej królewnie" Nikołaja Kolady w inscenizacji Piotra Łazarkiewicza (2003). Z Łazarkiewiczem współpracowała też na scenie dramatycznej, grała główną rolę w "Pannie Julii" w przedstawieniach przygotowanych na podstawie dramatu Augusta Strindberga najpierw w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie (2003), a potem w Teatrze Miejskim im. Witolda Gombrowicza w Gdyni (2005).

Maria Seweryn; fot. Robert Jaworski / Teatr Polonia / Och-Teatr
Maria Seweryn, fot. Robert Jaworski / Teatr Polonia / Och-Teatr

"Jest niekwestionowaną królową tego przedstawienia: dynamiczna, nowoczesna, przy tym wielowymiarowa i niejednoznaczna: dominująca i skrzywdzona, uwodząca i uwiedziona - pisała o gdyńskiej kreacji Marii Seweryn Katarzyna Fryc. - Udana rola dramatyczna, która zostaje w widzach na dłużej. Jej panna Julie nie pozwala oderwać od siebie oczu, sprawuje władzę nad widzem, nie pozwala o sobie zapomnieć ani na moment." ("Gazeta Wyborcza - Trójmiasto", 21 marca 2005).

W Teatrze Polonia Maria Seweryn grała między innymi w plenerowym przedstawieniu "Lament na Placu Konstytucji" Krzysztofa Bizio w adaptacji i pod opieką artystyczną Krystyny Jandy (2007), a także w reżyserowanych przez Jandę "Kobietach w sytuacji krytycznej" Joanny Murray-Smith (2007). Wcieliła się w postać Catheriny w "Dowodzie" Davida Auburna w scenicznej interpretacji Andrzeja Seweryna (2008). W Och-Teatrze można ją z kolei oglądać w psychodramie Edwarda Albee'ego "Koza, albo kim jest Sylwia?" w inscenizacji Kasi Adamik i Olgi Chajdas (2010). Tutaj aktorka przygotowała także swój debiut reżyserski "Zaświaty czyli czy pies ma duszę?" Jerzego Andrzeja Masłowskiego (2010).  

Nagrody:

  • 1994 - laureatka plebiscytu Radia Zet za najlepszy debiut aktorski ostatnich pięciu lat, za rolę Julii w "Kolejności uczuć" Radosława Piwowarskiego, Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego;
  • 1997 - Srebrna Statuetka Leliwity - Tarnowska Nagroda Filmowa - nagroda za najlepszą kreację aktorską, za rolę Alicji w filmie "Matka swojej matki" Roberta Glińskiego;
  • 2001 - 3. miejsce w plebiscycie publiczności na najlepszą aktorkę, za rolę Lisy Morrison w "Opowiadaniach zebranych" Donalda Marguliesa w reżyserii Krystyny Jandy w Teatrze Komedia w Warszawie na 40. Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych;
  • 2002 - nagroda za rolę Nadii w "Polaroidach" Marka Ravenhilla w reżyserii Anny Augustynowicz w Teatrze Współczesnym w Szczecinie na 2. Festiwalu Dramaturgii Współczesnej Rzeczywistość przedstawiona w Zabrzu; wyróżnienie za rolę Lisy Morrison w "Opowiadaniach zebranych" Donalda Marguliesa w reżyserii Krystyny Jandy w Teatrze Komedia w Warszawie na 42. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych;
  • 2006 – wyróżnienie za rolę Iriny w spektaklu "Miss HIV" według scenariusza i w reżyserii Macieja Kowalewskiego z teatru MM Przebudzenie - Kompanii Teatralnej w Warszawie w 12. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej;
  • 2008 - nagroda za rolę kobiecą, za rolę Justyny w przedstawieniu "Lament na Placu Konstytucji" Krzysztofa Bizio w adaptacji i pod opieką artystyczną Krystyny Jandy w Teatrze Polonia w Warszawie w 14. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Autor: Monika Mokrzycka-Pokora, luty 2012