Content anchor

Teatr im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Zakopanem

Gdzie: 

Chramcówki 15
Zakopane, Polska

Brak przypisanych miejsc.

Teatr w Zakopanem założyli w 1985 roku absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Szefem grupy od początku jej istnienia jest Andrzej Dziuk (rocznik 1954), reżyser, który przed rozpoczęciem działalności zakopiańskiego teatru, w latach 1983-1985, współpracował ze sceną Starego Teatru w Krakowie. Zakopiański teatr mieści się przy ulicy Chramcówki 15. Jego siedziba to dawny budynek zakładu wodoleczniczego z 1910 roku. Sanatorium, znane kiedyś pod nazwą "Czerwonego Krzyża" było przed laty miejscem spotkań bohemy. Teatr wskrzesza dawną tradycję Zakopanego, które u progu XX wieku tętniło życiem artystycznym, do którego przybywali najwybitniejsi artyści okresu Młodej Polski. Zakopiańska scena jest "domem Witkacego". Poczynaniom teatru patronuje artystyczna myśl Stanisława Ignacego Witkiewicza, a dużą część repertuaru stanowią jego utwory dramatyczne.

Teatr odwołuje się do myślenia o teatrze jako o wspólnocie, miejscu spotkania. Andrzej Dziuk mówi:

"Wierzę w taki wymiar sztuki, który zakłada odpowiedzialność traktowaną jako odpowiedzialność za spotkanie z drugim człowiekiem. Z szacunkiem traktujemy widza. Czekamy na niego, nawet jeśli się spóźnia czy przychodzi rozdrażniony. Jeśli widzę, że ktoś biegnie, zdejmuje płaszcz w pośpiechu, mówię, żeby się uspokoił, wypił herbatę. Po to, by przed spektaklem miał chwilę ciszy i kontemplacji." ("Kaleidoscope" 2003, nr 4).
"Sam spektakl w ustanowieniu partnerstwa stanowi element najważniejszy, ale bynajmniej nie jedyny; to, co dzieje się przed spektaklem i po nim, winno również partnerstwo umacniać." - pisała Małgorzata Szpakowska. - "Taka zapewne jest geneza herbaty podawanej wszystkim oczekującym, o czym pisze się niemal w każdej recenzji; stąd pewno witanie widzów w drzwiach teatru i żegnanie ich po przedstawieniu. Ale stąd i coś więcej: zrozumienie, że sytuacja poprzedzająca spektakl także jest sytuacją teatralną i że wystarczy tylko trochę pomóc, aby się ta teatralność ujawniła. Toteż nawet rozmieszczenie publiczności na widowni - Teatr Witkacego z reguły ma do czynienia z nadkompletami i liczba widzów czasem kilkakrotnie przewyższa zaplanowaną - odbywa się według starannie obmyślanego scenariusza, często realizują go zresztą ci sami aktorzy, którzy za chwilę wejdą na scenę." ("Dialog" 1987, nr 1).

W takiej atmosferze odbywają się kolejne przedstawienia Teatru Witkacego, począwszy od pierwszego spektaklu, który inaugurował działalność zespołu - PRAGMATYSTÓW Stanisława Ignacego Witkiewicza w reżyserii Andrzeja Dziuka (1984). Od początku głównymi reżyserami zespołu byli Dziuk i Julia Wernio. Na zakopiańskiej scenie Dziuk przygotował m.in. takie przedstawienia jak rozegrany w poetyce rautu WITKACY-AUTOPARODIA. NIESMACZNY GÓRLASKO-CEPERSKI SKECZ ZAKOPIAŃCZYKOM (PRAWDZIWYM?) POŚWIĘCONY (1985), ŻYCIE JEST SNEM Calderona de la Barca (1985), DR FAUSTUSA Christophera Marlowe'a (1986), CABARET VOLTAIRE. SEANS DADAISTYCZNO SURREALISTYCZNY (1986), antymusical ŁYSA wg ŁYSEJ ŚPIEWACZKI Eugene'a Ionesco (1987), BENEDICTUSA ma motywach SALOME Oscara Wilde'a (1989), KATZENJAMMER wg MATKI Witkacego (1990), PUSZKĘ PANDORY Franka Wedekinda (1991), WYZWOLENIE-NOWE Witkacego (1992), OL 12-7 (StEG WIEN) wg SZALONEJ LOKOMOTYWY Witkacego (1994), KOBIETĘ WEDŁUG PUCCINIEGO (1996), SEANS Bogusława Schaeffera (1997), CALIGULĘ Alberta Camusa (1999) oraz SZEKSPIRA, ALBO CO CHCECIE (2002). Julia Wernio zrealizowała w Teatrze Witkacego m.in. HISTORIĘ Witolda Gombrowicza (1986), GRACZA Fiodora Dostojewskiego (1987), KATASTROFĘ Samuela Becketta (1990). Z teatrem współpracowali też tacy reżyserzy jak: Krzysztof Najbor, Piotr Dąbrowski i Tomasz Gołębiowski.

W teatrze odbyło się do tej pory ponad 70 premier, które układają się w dwa nurty. Z jednej strony w Teatrze Witkacego obecny jest surrealistyczny humor, purenonsenowy dowcip, widowiska iskrzące się teatralną zabawą. Z drugiej strony refleksja nad kondycją człowieka, misteryjne rozważania nad naturą świata. Teatr Witkacego nie jest miejscem, gdzie krzyżują się drogi nowej dramaturgii i poetyki najnowszej inscenizacji. Zakopiańczycy pozostają wierni klasycznym tekstom i "klasycznej" awangardzie wystawiając ją zawsze stylowo, za każdym razem udowadniając, że swobodnie czują się w świecie teatralnych konwencji. Teatr Witkacego ze swoimi spektaklami wielokrotnie gościł za granicą. Działalność Teatru im. Stanisława Witkiewicza obejmuje również współpracę z założoną w 1990 roku Tatrzańską Fundacją Sztuki im. Stanisława Witkiewcza. Przy Chramcówkach istnieje Galeria Teatru, odbywają się Zakopiańskie Prezentacje Artystyczne, koncerty muzyczne oraz spotkania z ludźmi teatru. Każdego roku teatr organizuje Karnawał u Witkacego oraz imprezy uświetniające kolejne rocznice urodzin artysty.
 

Monika Mokrzycka-Pokora
wrzesień 2003
 

 


Teatr im. Stanisława Ignacego Witkiewicza
ul. Chramcówki 15
34-500 Zakopane
Województwo małopolskie
Tel/Fax: (+48 18) 20 00 660, 20 68 297
WWW: www.witkacy.zakopane.pl

 

Bieżące wydarzenia

Facebook Twitter Reddit Share

Podobał Ci się nasz artykuł? English newsletter here

Zapisz się na newsletter

  • 0 subscribers
  • Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. nr 101, poz.926)wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Instytut Adama Mickiewicza (IAM) z siedzibą w Warszawie (00-560), przy ul. Mokotowskiej 25. Podanie danych jest dobrowolne. Użytkownikom przysługuje prawo dostępu do swoich danych i ich poprawiania.

  • Email Marketingby GetResponse
Zobacz także:
MIkołaj Grospierre, Osiedle Plac Grunwaldzki ("Sedesowce"), 2005, fot. materiały promocyjne

Pod koniec września 2016 w Budapeszcie otworzą się dwie wystawy przygotowane przez Muzeum Współczesne Wrocław w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Czytaj dalej about: Wrocław w Budapeszcie

Plac Europejski, fot. materiały promocyjne / Partner of promotion

Plac Europejski w Warszawie został doceniony w konkursie Towarzystwa Urbanistów Polskich jako najlepsza nowo wykreowana przestrzeń publiczna 2016 roku Czytaj dalej about: Plac Europejski najlepszą przestrzenią publiczną w Polsce

Fragment plakatu festiwalowego, fot. materiały promocyjne

Pokazy filmów, koncerty, warsztaty i spotkania muzyków, literatów, historyków i producentów; konkursy, seminaria i wernisaże odbędą się między 28 września a 1 października 2016. Czytaj dalej about: "Niepokorni, Niezłomni, Wyklęci" w Gdyni

"Wściekłość", fot. Natalia Kabanow, Teatr Powszechny w Warszawie

To spektakl o wściekłości - sile destrukcyjnej, zabijającej - mówi Łukasz Chotkowski, dramaturg spektaklu "Wściekłość" Elfriede Jelinek w reżyserii Mai Kleczewskiej. Premiera odbyła się 24 września 2016 w warszawskim Teatrze Powszechnym. Czytaj dalej about: "Wściekłość", reż. Maja Kleczewska

Musimy wzmocnić walkę o wizerunek Polski - mówił wicepremier Piotr Gliński w Nowym Jorku podczas konferencji "Poland Under the Lens". W sympozjum Amerykańsko-Polskiej Rady Doradczej (APAC) uczestniczyła też sekretarz stanu w kancelarii premiera Anna Maria Anders. Czytaj dalej about: Minister Gliński: musimy wzmocnić walkę o wizerunek Polski

Wojciech Smarzowski i Arkadiusz Jakubik na planie filmu "Wołyń", fot. Krzsztof Wiktor / Film it

Wierzę w widza, że obejrzy ten film i odbierze jego przekaz, wymierzony przeciwko skrajnemu nacjonalizmowi - mówi o "Wołyniu", który trafi do kin 7 października 2016, reżyser Wojciech Smarzowski. Czytaj dalej about: Smarzowski o "Wołyniu": wierzę, że widz wyciągnie wnioski [wywiad]

Scena z filmu "Ostatnia rodzina" w reżyserii Jana P. Matuszyńskiego, 2016. Na zdjęciu: Andrzej Seweryn, fot. Hubert Komerski/Aurum Film

"Ostatnia rodzina" Jana P. Matuszyńskiego oraz "Zjednoczone Stany Miłości" Tomasza Wasilewskiego zostały największymi zwycięzcami Festiwalu Filmowego w Gdyni 2016. Czytaj dalej about: Znamy zwycięzców 41. Festiwalu Filmowego w Gdyni