Content anchor

MOCAK - Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie

Gdzie: 

Lipowa 4
Kraków, Polska

Brak przypisanych miejsc.
MOCAK, wizualizacja projektu studia Claudio Nardi Architette


Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie (MOCAK jest skrótem pełnej nazwy instytucji w języku angielskim) zostało utworzone 1 lutego 2010 roku jako miejska instytucja kultury. Stanowisko dyrektora Muzeum objęła Maria Anna Potocka, kurator, krytyk i teoretyk sztuki.

Program MOCAK-u zakłada prezentację szerokiej publiczności sztuki współczesnej ze szczególnym uwzględnieniem sztuki dwóch ostatnich dziesięcioleci. Wystawienniczym kontekstem dla sztuki najnowszej mają być powojenna awangarda i konceptualizm. Projektom artystycznym towarzyszyć będą projekty edukacyjne, badawcze i wydawnicze.

Projekt budynku Muzeum wybrano w drodze konkursu. W 2007 roku jury pod przewodnictwem prof. Konrada Kucza-Kuczyńskiego rozstrzygnęło konkurs nagradzając pracę Claudia Nardiego i Leonarda Marii Proliego. Projekt przygotowany przez studio Claudio Nardi Architette zakładał wzniesienie na terenie dawnej Fabryki Schindlera jednego nowego budynku oraz zaadaptowanie sześciu istniejących. Architektoniczna koncepcja Claudia Nardiego zakładała: podkreślenie linii dachu szedowego, zastosowanie linii prostych oraz oświetlenie przestrzeni wystawienniczych naturalnym światłem. Budowa rozpoczęła się w grudniu 2009 roku.

Przestrzeń wystawiennicza MOCAK-u, podzielona na kilka sekcji, zajmuje blisko 4 tys. m², natomiast powierzchnia całego budynku wynosi ok. 10 tys. m². Koszt budowy to ponad 70 mln złotych, z czego 50 procent pochodziło ze środków Unii Europejskiej.

Źródło: informacja nadesłana, lipiec 2010


MOCAK
Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie
ul. Lipowa 4
30-702 Kraków
Tel: (+ 48 12) 350 12 76
Tel/Fax: (+ 48 12) 350 12 78
WWW: www.mocak.pl

 

 

 

Bieżące wydarzenia

Facebook Twitter Reddit Share

Podobał Ci się nasz artykuł? English newsletter here

Zapisz się na newsletter

  • 0 subscribers
  • Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. nr 101, poz.926)wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Instytut Adama Mickiewicza (IAM) z siedzibą w Warszawie (00-560), przy ul. Mokotowskiej 25. Podanie danych jest dobrowolne. Użytkownikom przysługuje prawo dostępu do swoich danych i ich poprawiania.

  • Email Marketingby GetResponse
Zobacz także:
Budynek Liberty Corner na ul. Mysiej 2, na miejscu rozebranego budynku cenzury - Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk, fot. Wojciech Kryński/FORUM

"Prawo o cenzurze nie jest prawem, tylko środkiem policyjnym. I jest to zły środek policyjny, bo nie osiąga tego, co zamierzono, a osiąga to, czego nie zamierzono" [Karol Marks, 1842]. Wiek później nasze władze, z marksistowskim podglebiem, miały urząd, który równie "nieprawomyślnego" stwierdzenia nie dopuściłby do druku. Czytaj dalej about: Cenzura a kultura

Wojciech Nowicki, "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990", okładka

Album "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990" to efekt karkołomnej próby syntezy dwunastu lat pracy pierwszej damy polskiej fotografii dokumentalnej w jednym woluminie. Wojciech Nowicki, który podjął się tego zadania z ponad 20 tys. negatywów wybrał dwieście kadrów, ułożył je w określonym porządku i opatrzył wstępem. Czytaj dalej about: Wojciech Nowicki, "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990"

Nikogo chyba nie trzeba przekonywać, że obowiązująca w PRL cenzura była zaprzeczeniem przyrodzonej każdemu obywatelowi swobody wypowiedzi. W pierwszej linii walki z tą instytucją byli, oczywiście, ludzie kultury. Literaci, filmowcy, artyści teatru, plastycy podejmowali z nią swoistą grę. Czytaj dalej about: Gra twórców z cenzurą

"Wodiczko. Socjoestetyka" okładka, wyd. Krytyka Polityczna

"Wodiczko. Socjoestetyka" czyli wywiad - rzeka przeprowadzona przez Adama Ostolskiego jest dla Wodiczki okazją do opowiedzenia cudzych historii. Artysta używa tego medium, by "wświetlić" w nie historie emigrantów, ofiar wojen, wykluczonych, kobiet, wreszcie własne losy. Czytaj dalej about: Krzysztof Wodiczko, Adam Ostolski, "Wodiczko. Socjoestetyka"

Gramofon model Junior, Emil Berliner, 1903 (kolekcja Jerzego Gogacza, Warszawa), fot. Muzeum POLIN/mat. promocyjne

Żydowskie stulecie na szelaku i winylu, historia polskiej piosenki oraz pierwsze nowoczesne reinterpretacje tradycji klezmerskiej z Jarosławem Besterem. O tym przeczytacie na Culture.pl z okazji nowej wystawy czasowej w Muzeum POLIN, którą można oglądać do 29 maja. Czytaj dalej about: Polsko-żydowskie związki muzyczne (obok nowej wystawy w POLIN)

Jarosław Bester, fot. dzieki uprzejmości muzyka

Rozmowa z Jarosławem Besterem, założycielem Cracow Klezmer Band (od 2007 roku Bester Quartet) – jednego z zespołów, który zwiastował falę nowej muzyki żydowskiej w Polsce. Czytaj dalej about: Bester: Jak wyglądałaby muzyka klezmerska, gdyby nie było Zagłady? [WYWIAD]

Płyta Syrena Record w kopercie z reklamą Juliusza Feigenbauma, przed 1914 (kolekcja Tomasza Lerskiego), fot. Muzeum POLIN

Wystawa ''Szafa grająca! Żydowskie stulecie na szelaku i winylu. Historie z Polski'' pokazywana w Muzeum Polin opowiada nie tylko historię początków fonografii. Przypomina także, że płyta gramofonowa jest bardzo ważnym źródłem historycznym – nie tylko dla melomanów i badaczy muzyki. Czytaj dalej about: ''Szafa grająca! Żydowskie stulecie na szelaku i winylu. Historie z Polski''