Content anchor

Centrum Rysunku i Grafiki im. Tadeusza Kulisiewicza

Gdzie: 

Kolegialna 4
Kalisz, Polska

Brak przypisanych miejsc.

Godziny otwarcia:wtorek, czwartek, piątek 10.00-15.00; środa 11.00-17.30;
sobota, niedziela 10.30-14.30; niedziela – dzień bezpłatny.

Centrum Rysunku i Grafiki im. Tadeusza Kulisiewicza powstało w 1994 roku jako placówka podległa Muzeum Okręgowemu Ziemi Kaliskiej. Utworzenie Centrum było swoistym hołdem, jaki władze miasta Kalisza oddały Tadeuszowi Kulisiewiczowi, rdzennemu Kaliszaninowi, jednemu z najwybitniejszych polskich grafików XX wieku. Utworzenie instytucji było odpowiedzią na fakt, iż artysta w testamencie zapisał rodzinnemu miastu wyposażenie swojej warszawskiej pracowni wraz z kolekcją prac.

Tadeusz Kulisiewicz (1899-1988) ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych. Z uczelnią tą był związany od 1933 roku aż do emerytury jako pracownik dydaktyczny (po wojnie jako profesor).

Już przed wojną zajął poczesne miejsce w historii polskich sztuk plastycznych. Szczególny rozgłos i uznanie przyniosła mu teka drzeworytów Szlembark - owoc fascynacji Tatrami i życiem mieszkańców Podhala. Po wojnie artysta poświęcił się prawie całkowicie rysunkowi. Powstają znane cykle: Warszawa '45, Kobieta, Macierzyństwo oraz serie rysunków będące owocem jego licznych podróży zagranicznych, m.in. do Chin, Brazylii, na Kubę. Był laureatem wielu nagród w Polsce i za granicą. Powołał fundację swojego imienia, której celem jest promowanie i udzielanie pomocy materialnej młodym utalentowanym twórcom, uprawiającym rysunek i grafikę.

Centrum Rysunku i Grafiki podzielono na trzy części. W pierwszej odtworzono pracownię artysty, w drugiej zorganizowano wystawę biograficzną, w trzeciej wyeksponowano około dwóch i pół tysiąca pasteli, rysunków i grafik Kulisiewicza.

Centrum organizuje wystawy współczesnego rysunku i grafiki wybitnych artystów polskich i zagranicznych.

Galeria prezentuje grafikę i rysunek.


Centrum Rysunku i Grafiki im. Tadeusza Kulisiewicza
ul. Kolegialna 4
62-800 Kalisz
Województwo wielkopolskie
Tel: (+48 62) 757 29 99
WWW: www.muzeum.kalisz.pl/oddzialy_kulisiewicz.html

Bieżące wydarzenia

Facebook Twitter Reddit Share

Podobał Ci się nasz artykuł? English newsletter here

Zapisz się na newsletter

  • 0 subscribers
  • Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. nr 101, poz.926)wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Instytut Adama Mickiewicza (IAM) z siedzibą w Warszawie (00-560), przy ul. Mokotowskiej 25. Podanie danych jest dobrowolne. Użytkownikom przysługuje prawo dostępu do swoich danych i ich poprawiania.

  • Email Marketingby GetResponse
Zobacz także:
Budynek Liberty Corner na ul. Mysiej 2, na miejscu rozebranego budynku cenzury - Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk, fot. Wojciech Kryński/FORUM

"Prawo o cenzurze nie jest prawem, tylko środkiem policyjnym. I jest to zły środek policyjny, bo nie osiąga tego, co zamierzono, a osiąga to, czego nie zamierzono" [Karol Marks, 1842]. Wiek później nasze władze, z marksistowskim podglebiem, miały urząd, który równie "nieprawomyślnego" stwierdzenia nie dopuściłby do druku. Czytaj dalej about: Cenzura a kultura

Wojciech Nowicki, "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990", okładka

Album "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990" to efekt karkołomnej próby syntezy dwunastu lat pracy pierwszej damy polskiej fotografii dokumentalnej w jednym woluminie. Wojciech Nowicki, który podjął się tego zadania z ponad 20 tys. negatywów wybrał dwieście kadrów, ułożył je w określonym porządku i opatrzył wstępem. Czytaj dalej about: Wojciech Nowicki, "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990"

Nikogo chyba nie trzeba przekonywać, że obowiązująca w PRL cenzura była zaprzeczeniem przyrodzonej każdemu obywatelowi swobody wypowiedzi. W pierwszej linii walki z tą instytucją byli, oczywiście, ludzie kultury. Literaci, filmowcy, artyści teatru, plastycy podejmowali z nią swoistą grę. Czytaj dalej about: Gra twórców z cenzurą

"Wodiczko. Socjoestetyka" okładka, wyd. Krytyka Polityczna

"Wodiczko. Socjoestetyka" czyli wywiad - rzeka przeprowadzona przez Adama Ostolskiego jest dla Wodiczki okazją do opowiedzenia cudzych historii. Artysta używa tego medium, by "wświetlić" w nie historie emigrantów, ofiar wojen, wykluczonych, kobiet, wreszcie własne losy. Czytaj dalej about: Krzysztof Wodiczko, Adam Ostolski, "Wodiczko. Socjoestetyka"

Gramofon model Junior, Emil Berliner, 1903 (kolekcja Jerzego Gogacza, Warszawa), fot. Muzeum POLIN/mat. promocyjne

Żydowskie stulecie na szelaku i winylu, historia polskiej piosenki oraz pierwsze nowoczesne reinterpretacje tradycji klezmerskiej z Jarosławem Besterem. O tym przeczytacie na Culture.pl z okazji nowej wystawy czasowej w Muzeum POLIN, którą można oglądać do 29 maja. Czytaj dalej about: Polsko-żydowskie związki muzyczne (obok nowej wystawy w POLIN)

Jarosław Bester, fot. dzieki uprzejmości muzyka

Rozmowa z Jarosławem Besterem, założycielem Cracow Klezmer Band (od 2007 roku Bester Quartet) – jednego z zespołów, który zwiastował falę nowej muzyki żydowskiej w Polsce. Czytaj dalej about: Bester: Jak wyglądałaby muzyka klezmerska, gdyby nie było Zagłady? [WYWIAD]

Płyta Syrena Record w kopercie z reklamą Juliusza Feigenbauma, przed 1914 (kolekcja Tomasza Lerskiego), fot. Muzeum POLIN

Wystawa ''Szafa grająca! Żydowskie stulecie na szelaku i winylu. Historie z Polski'' pokazywana w Muzeum Polin opowiada nie tylko historię początków fonografii. Przypomina także, że płyta gramofonowa jest bardzo ważnym źródłem historycznym – nie tylko dla melomanów i badaczy muzyki. Czytaj dalej about: ''Szafa grająca! Żydowskie stulecie na szelaku i winylu. Historie z Polski''